Kariyer hedefime müzik eleştirmenliği ve yazarlığı yazayım bir ömür aç kalayım

Kendime müzik yazarı ya da eleştirmeni diyecek kadar hadsiz değilim, keyfine düşkün bir blog yazarıyım alt tarafı. Songs for single pillows meraklı, sabırlı, inek ve müziğe bağımlı bir kadının yastık altında biriktirdiği şarkılar olarak hayata başladı. Sonra biraz işi büyüttüm bu aralar işi bir hayli küçülttüm ama tüm bu süreçte saf bir keyif vardı. Paylaştıkça çoğalan şarkılar, yeni isimler, eskileri yad etmeler derken bir buçuk yıldır bir şekilde devam eden bir yastık altı bloğum var. Bloğu takip edenler ne kadar memnun ne kadar değil çok emin değilim. Ancak bu hobiyi işe dönüştürme noktasında duruyorum ve birkaç şey söylemek istiyorum.

Ne yazık ki ülkemizde müzik eleştirmenliği ve yazarlığı itibarsız bir iş ya da daha fenası sıradan bir hobi olarak görülüyor. Eğer müzik yazarlığının ciddi ve aslında oldukça yorucu bir iş olduğunu söylerseniz karşılaşacağınız ilk argüman internet bağlantısı olan ve biraz müzik dinleyen herkesin müzik eleştirmenliğine soyunduğu olacaktır. Bu işin okulu olması gerektiğini söyleyeceklerdir. Evet, bu argümanlar bazı açılardan doğru olabilir ancak ciddi eksikliklere sahip. Evet, günümüzde her on kişiden biri müzik yazarı ya da eleştirmeni olduğunu söyleyebilir ve evet bu işin bir okulu da olması gerekebilir. Bense sabırlı bir dinleyici iseniz, meraklı bir dinleyici iseniz, kendi çalma listeniz dışında milyonlarca, milyarlarca ses olduğunu biliyorsanız, edebiyat ve özellikle şiirle ciddi bir bağınız varsa, aslında müziğe ait olmadığı düşünülen çok ve farklı meselelerin müziği nasıl etkilediğini görebiliyorsanız, müziği dinlerken katılıyorsanız ve bundan tarifsiz bir haz duyuyorsanız, eleştirmekten korkmuyorsanız, araştırmak sizi yormuyorsa ve paylaştıkça mutlu oluyorsanız gereken her şeye sahip olduğunuzu düşünürüm.

Türkiye’ de müzik eleştirmenleri ve yazarları oldukça az. Durum böyleyken biz hala müzik eleştirmenliğini meslekten saymıyor, eleştirilmekten hoşlanmıyor, eleştirmenlere üç kuruş para veriyor ve ardından Türkiye’ de neden eleştirmen az, olanlar da neden eleştiri yapacağına pohpohluyor diyoruz.

Bense bütün bunları düşünüp her şeye rağmen kariyer hedefim olarak müzik yazarlığını seçip bu kariyere ulaşabileceğim maddi kaynakları sağlayacak bir başka kariyer hedefi belirledim. Sonra kendimden tiksinerek bir özgeçmiş hazırladım.

“Etkin iletişim kurma becerilerimi kullanabileceğim, farklı kültürlerden insanlarla iletişim kurabileceğim, insan odaklı, eğitim ve çalışma yaşamım boyunca edindiğim deneyimleri paylaşabileceğim, yeni deneyimler edinebileceğim hizmet sektöründe ilerlemek…”

Sonra yine tabi fabrikasyon albümler, plastik vokaller, yatçaz kalkçaz ordayımlar, giderli 16’lar…